این  وبلاگ هک شد

مطالبش رو دست نزدم آخه یه کم خوشم اومد

از صاحب وبلاگ خواهش به عمل می آید تا با این ایمیل تماس بگیره اگه وبلاگت رو می خوای

herthick-sahel@inbox.com

بهتره تا نظرم عوض نشده تماس بگیری  طاهره خانم

 غروب دامن ماتم گرفته است بیا

فضای قلب مرا غم گرفته است بیا

 نمیشوی تو فراموش ای دل غمبار

 فغان من همه عالم گرفته است بیا

                                        بیا بیا بیا

 بر روی باغ شانه هر وقت اندوهی نشست

   درحمل بار غصه ات با شوق شرکت میکنم

     یک شادی کوچک اگر از روی بام دل گذشت

              هر چند اندک باشد انرا قسمت میکنم

              تو این دنیای نامرد یه پسر نابینا بود که یه دوست دختر داشت.

                        پسره دوست دخترش رو خیلی دوست داشت.

          بهش می گفت : اگه من دو تا چشم داشتم واسه همیشه باهات می موندم.

                       یه روز یه نفر پیدا شد که چشم هاشو داد به پسره.

           پسره وقتی تونست دوست دخترش رو ببینه ، دید که اون هم نابیناست.

                       دختره گفت : دیگه دوست ندارم ، از پیش من برو

                  دختر وقتی داشت می رفت لبختد تلخی زد و با اشک گفت:

                                     مواظب چشم های من باش.

دارم به همین نتیجه می رسم

?????? ????? ???? ??????

mahmood

 

این شکست تلخ را مردانه وار باید چشید

آخرین بار که اورا دیدم گردنبند صلیبی به او هدیه کردم

گفت:من که دوستت ندارم پس چرا به من هدیه می دهی!؟

گفتم:بر سر هر گوری صلیبی می نهند این صلیب را بر گردنت

بالای قلبت بیاویز زیرا انجا گورستان عشق من است

درعمق چشمان تو چه می گذرد ، توکه روحی به وسعت دریا داری

توکه دردوردستها هم مرا ازدعای خیرت بی نصیب نمیگذاری

توکه درکنارت معنای زندگی را فهمیدم.

بایاد تو عاشق بودن راچشیدم.

باتوعاشق بودن را تجربه کردم, پیشانی به خاک وفای تو ساییدم

عاشقانه ترین نگاهم را روی قایقی از باد نشاندم وپارو زنان سوی تو

 فرستادم وقتی به ساحل نگاه تو رسید تو چشمانت را بستی و قایقم

 غرق شد.

ای کاش خدا سه چیز را نمی آفرید :

عشق  غرور      دروغ

اگر انسان عاشق نبود از روی غرور دروغ نمی گفت

چه پرغرور میروی به جنگ دردهای من

چه عاشقانه میشود غزل در انتظار تو  

چه بی بهانه میدود کلام من برای تو

 چه راز ها که گفته ای به قلب بی قرار من

چه قصه ها شنیده ای بهار بی خزان من

چه روزها که رفته ایم به جنگ درد و فاصله

چه روزها سپرده ایم به دست سرد خاطره

چه لحظه ها نگاه تو بر نگاه من دوید

چه عاشقانه دست من به دست گرم تو رسید

چه آه ها کشیده ام برای بی تو بودنم

چه اشکها ریخته ام برای از تو گفتنم

بهار شد فکر من برای با تو ماندم  

 تمام شد شعر من فدای شعر خواندت

آن روز !!

                آن روز آشفته ام و به اندازه تمام مجنون ها پریشان !

                         نمی دانم چه وقت طلوع خواهی کرد ؟

                       چه وقت آرامش سبز برقرار خواهد شد ؟

                       و در آن زمان چه گلی شکوفه خواهد کرد !

                                   می دانم که می آیی !

                            بارها آمدنت را در خواب دیده ام .

                       روز آمدنت بی شک مثل بهار تازه است

عشق آن نيست که به هم خيره شويم!

خیلی بی وفایی

         تو  مگه  قسم  نخوردی  دلمو  تنها  نذاری؟!

        روبروم  نشستی ، اما  از غریبه  کم  نداری

     روبروی  من  نشستی ،  توی  چشم  تو  ستاره

    از  صدای  تو  شنیدم ،  که  دلت  دوسم  نداره

    دل ِ تو، تو آسمونا ، من  به  دنبال ِ  دل ِ  تو

     تو  به  دنبال ِ ستاره ، من  به  یاد ِ قسم ِ  تو

    تو  مگه  قسم  نخوردی  دلمو  تنها  نذاری؟!

    هرگز  از  روز ِ جدایی  سخنی  به  لب  نیاری؟!

حالا  روبروم  نشستی ، حرف ِ تو  فقط  جدایی

تو  قسم  نخورده  بودی ، که  یه  دنیا  بی وفایی !!

   تو قسم  نخورده  بودی ، روزی  عشق ِ  تو  می میره!

       نور یک ستاره ، یک شب جای مهتاب رو می گیره

نامه !

بارها خواستم برایت نامه ای بنویسم اما کجاست دستهایی که نامه مرا به بلندی بارگاهت برساند .

آخر من دنیایی ام و اهل خاک .

این بار اما دل به دریا زده ام . گام از گام بر نمی دارم مگر اجابتم کنی ، این بار آمده ام مراد بگیرم .

پروردگارا نامه ام را بگشا

^{دست تو دست هم ، حتی ....}

   ^{شبی غمگین ، شبی بارانی و سرد             مرا در غربت فردا رها کرد}      

   ^{دلم در حسرت دیدار او ماند                مرا چشم انتظار کوچه ها کرد}  

   ^{به من می گفت تنهایی غریب است          ببین با غربتش با من چه ها کرد}    

    ^{تمام هستی ام و بود و نفهمید           که در قلبم چه آشوبی به پا کرد}     

  ^{و او هرگز شکستنم را نفهمید            اگر چه تا ته دنیا صدا کرد}   

         ^{یکی از رهگذران کوچه قلب نازنینت}            

 چه درونم تنهاست خدا

از آتش پرسيدم عشق چيست؟  گفت: از من سوزانتر... از گل پرسيدم عشق چيست؟

 گفت: از من زيباتر...از

 شمع پرسيدم عشق چيست ؟ گفت :از من عاشقتر... از خودش پرسيدم عشق چيست ؟

گفت : نگاهي بيش نيستم

يكي را دوست ميدارم ولي افسوس كه او هرگز نمي داند

ولي افسوس او هرگز نگاهم را نميخواند

به برگ گل نوشتم من كه او را دوست ميدارم گل را به او دادم ولي افسوس

صبا را ديدم و گفتم صبا دستم به دامانت ، بگو از من به دلدارم

چی کار کنم تا بفهمه ؟؟؟؟؟؟؟

تنهايی آنقدر قيمتیست ؛  که در نمی گشايم   ؛  حتی برای تو؛

  که سالها منتظرت بودم ....  

بهترین عاشق شمع است که تنها می گرید و در

سکوت می میرد.

زندگی همشه بهار نیست !!

گاهی ابر خزان بر آن سایه مرگ می

 افکند و بهترین دوستان و آشنایان را از

 هم جدا می سازد . اگر روزی ،

روزگاری سراغ مرا گرفتی و وجودم

 در این دنیا خالی بود سر قبرم بیا و

چند شاخه گل و چند قطره اشک نثارم

 کن  که قلبم همان روح سرگردان من

است که آرامش پیدا خواهد کرد .

من که از تنهایی خسته شدم زدم بیرون

بای بای